آهنگساز، کارگردان هنری، هنرمند دیجیتال و گرافیست
کامران نوری، که بیشتر با نام «کامی» شناخته می‌شود، مسیر هنری خود را از موسیقی و آهنگسازی آغاز کرده و در ادامه، تجربه‌هایش در بیزنس، بازاریابی، برندینگ و مدیریت هنری را به بخشی جدایی‌ناپذیر از جهان خلاق خود تبدیل کرده است.
او خودش را این‌گونه معرفی می‌کند:
«نوازنده و آهنگسازی که بعد از ورود به بازار آزاد عطر، مدیریت هنری، مارکتینگ و برندینگ آموخت.»
شاید همین ترکیب نامتعارف میان موسیقی، بیزنس و هنر دیجیتال، مهم‌ترین ویژگی مسیر کامران باشد. برای او خلق یک اثر تنها به تولید یک خروجی بصری یا صوتی محدود نمی‌شود؛ ایده، نحوه شکل‌گیری آن، مدیریت فرآیند و حتی شناخت آدم‌هایی که در این فرآیند حضور دارند، بخشی از کار خلاقانه است.
وقتی یک شکست، مسیر را تغییر می‌دهد
یکی از مهم‌ترین تجربه‌های کامران به سال‌هایی برمی‌گردد که با یک گروه موسیقی فعالیت می‌کرد. گروه پس از چند سال تلاش به نقطه‌ای رسید که امکان موفقیت جدی وجود داشت، اما ورود مسائل مالی و اختلافات درون گروه، مسیر را تغییر داد.
به گفته خودش، سرپرست گروه پس از اختلاف بر سر پول، به‌صورت یک‌طرفه حقوق و دستاوردهای گروه را به نام خود ثبت کرد و در نهایت گروه منحل شد.
این اتفاق اگرچه یک شکست بود، اما مسیر کامران را به سمت تجربه‌های دیگری برد؛ تجربه‌هایی که بعدها درک او از مدیریت، بازار، برند و فرآیند خلق را شکل دادند.
تکنولوژی برای کامران؛ ابزار، نه مقصد
در پروژه‌های کامران، تکنولوژی قرار نیست خودش به موضوع اصلی تبدیل شود. او ابتدا داستان و ایده را شکل می‌دهد و سپس بر اساس نیاز پروژه، ابزار مناسب را انتخاب می‌کند.
در نگاه او:
«ابتدا داستان ایده رو کامل و پخته می‌کنیم و بر اساس ایده و نیاز از تکنولوژی استفاده می‌کنیم.»
به همین دلیل، تکنولوژی برای او بیشتر یک رسانه است تا یک هدف.
هوش مصنوعی، صدا، Installation و هنر دیجیتال از جمله حوزه‌هایی هستند که در مسیر کاری او مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ اما ابزار همیشه در خدمت ایده باقی می‌ماند.
چیزی که به یک تیم اضافه می‌کند
کامران خودش را تنها به‌عنوان یک هنرمند معرفی نمی‌کند. بخشی از ارزش او از تجربه‌هایی می‌آید که خارج از فضای صرفاً هنری به دست آورده است.
او در زمینه‌های مختلفی تجربه دارد:
- ایده‌پردازی
- مدیریت خلاق
- استخراج و توسعه ایده‌های دیگران
- موسیقی و نوازندگی
- ساخت اثر
- تجربه در بیزنس و بازار
- خرید و فروش و شناخت عرف بازار
- شناخت و تحلیل آدم‌ها
در یک پروژه تیمی، نقش مورد علاقه او ایده‌پردازی است؛ نقشی که به او اجازه می‌دهد میان ایده، آدم‌ها و امکان اجرایی شدن پروژه ارتباط برقرار کند.
از «گروه موسیقی درخت» تا «گروه عطر کامران»
یکی از تجربه‌های مهم کامران، فعالیت در پروژه‌های «گروه موسیقی درخت» و «گروه عطر کامران» بوده است.
در پروژه موسیقی، ایده اصلی بر این اساس شکل گرفته بود که هنرمندان موسیقی بتوانند بدون کپی‌کردن و صرفاً با الهام گرفتن، آثار خودشان را خلق کنند.
در پروژه عطر نیز کامران وارد فضای متفاوتی شد و تجربه قابل‌توجهی در حوزه فروش دیجیتال و برندینگ به دست آورد. نتیجه این پروژه، گردآوری بیش از ۱۳ هزار مشتری و پردازش بیش از ۱۰ هزار سفارش بود.
این تجربه‌ها باعث شدند مرز میان هنر، کسب‌وکار و مدیریت برای او کمتر شود.
پروژه‌هایی که به خودش نزدیک‌ترند
وقتی از کامران پرسیده می‌شود کدام پروژه بیشترین شباهت را به خودش دارد، پاسخ او جالب است:
«هر دو. چون نقطه نیازی بود که خودم احساس می‌کردم.»
برای او پروژه زمانی معنا پیدا می‌کند که از یک نیاز واقعی و شخصی شروع شده باشد؛ نه صرفاً از یک سفارش یا روند بازار.
رؤیای هنری
چشم‌انداز کامران در نهایت به ساخت آثاری برمی‌گردد که بتوانند حامل یک پیام باشند؛ آثاری که موسیقی و تصویر را در کنار هم قرار می‌دهند و از محدودیت یک رسانه واحد عبور می‌کنند.
او می‌خواهد آثاری خلق کند که بتوانند همزمان شنیده و دیده شوند و در نهایت چیزی را به مخاطب منتقل کنند.
در آینده نیز حوزه‌هایی مانند هوش مصنوعی و هنر و Sound Art برای او اهمیت ویژه‌ای دارند.
چرا Nocturnix؟
کامران دلیل حضورش در Nocturnix را بیشتر از هر چیز، فضای آن می‌داند؛ فضایی که بتواند در آن همکاری شکل بگیرد و هنرمندان امکان کار کردن داشته باشند.
او می‌گوید:
«Nocturnix فضایی ایجاد کرده که هنرمندان به راحتی بتونن کار کنند.»
و اگر قرار باشد او را تنها با چند کلمه در Nocturnix بشناسیم، خودش این ویژگی‌ها را انتخاب کرده است:
خلاق، پیگیر، با همت.
کامران نوری در نقطه‌ای میان موسیقی، ایده، بیزنس و هنر دیجیتال ایستاده است؛ جایی که تجربه‌های متفاوت زندگی، به جای آنکه از هم جدا باشند، تبدیل به ابزارهایی برای ساختن پروژه‌های جدید شده‌اند.